Zo loop je een half jaar niet en zo loop je twee klassiekers in 8 dagen! Allereerst proficiat aan Roadrat Patrick, die op 100 meter van zijn voordeur een wedstrijd wint! Kan het nog mooier? De woensdagavondgroep onder trainer Jan van de plaatselijke atletievereniging kwam sowieso goed voor de dag op 't Steen, Patrick van R. werd 2e, Luuk V. 4e en Monique 2e bij de meiskes.

 

De Rattenloop op 't Steen, populair bij veel cafélopers (zoals de Witte Kenianen) vanwege zijn magnum fles Westmalle aan de finish. Sommige Witte Kenianen lieten zelfs hun vrouw meelopen, zodat ze met twee flessen trappist naar huis konden. Ik zal geen namen noemen, maar hij woont op Kapellebrug.

 

Zelf liep ik de 6,4 km. Die korte afstanden blink ik nooit echt in uit, maar toch wel goed om af en toe eens te doen. Voor mijn gevoel startte ik wel hard, maar dat gevoel kwam dus niet helemaal overeen met de werkelijkheid. De gemiddelde snelheid viel dus aan de finish wel wat tegen. Laat ik het zo zeggen, ik liep afgelopen voorjaar de 25 km. van Hulst even hard.

 

Ach, geduld hebben en de komende tijd lekker blijven trainen. Ik kan in ieder geval weer lekker lopen, bijna zonder last.

Morgen in grote sjokolaaie letters in De Stem, vandaag al op De Witte Kenianen! Witte Keniaan Tom heeft na ruim een half jaar afwezigheid zijn comeback gemaakt in het Zeeuws-Vlaamse trimmerscircuit met een verrassende 76e plaats.

 

Het was erg druk op d'n Aikant, niet gek natuurlijk met dat heerlijke weer. Veel vertrouwde gezichten, maar ook opvallend dat er best veel gezichten uit het Land van Ulst waren die we normaal niet zo vaak bij een trimloop zien. En das alleen maar leuk! Een aantal van hen liepen nog erg goed ook. Hopelijk zien we ze volgende week weer op 't Steen bij de Rattenloop?

 

Vooraf met Wilco afgesproken om op het gemakske te gaan lopen en er een soort tempoduurloop van te maken. Rond de 12 km/u was het plan en voor mij meteen ook een goeie test. We stelden ons achterin het startvak op, eerst uiteraard een hoop onzin uitgewisseld en daarna idd. ook erg rustig gestart.

 

Eigenlijk maakt het weinig uit heb ik gemerkt of je zo'n trimloop op je gemakske loopt, of het wit uit je ogen loopt. Het beeld tijdens de wedstrijd ziet er hetzelfde uit en ieder loopt op eigen niveau zijn eigen wedstrijd.

 

De eerste paar km's gingen maar matig moet ik zeggen. Pap in de benen, ik kan het niet anders zeggen. Die 12 per uur voelden echt alsof ze uit mijn tenen moesten komen. Maar na een minuutje of 20 was de pap er uit en vanaf toen ging het gewoon vrij makkelijk. Het eerste half uur ging wat rustiger, het tweede half uur wat rapper en net binnen het uur kwamen Wilco en ik terug aan de meet. Ong. 12,5 per uur gelopen, want het was 12,4 volgens de GPS van Piet. Alles voelde nog prima aan en ik had dit tempo nog best wel even vol kunnen houden voor mijn gevoel. Sinds ik weer terug aan het trainen ben, nog niet langer dan een uur gelopen, dus ook dat geeft moed. Ik heb hier al eens zo'n 10 minuten sneller gelopen en op dit moment kan ik totaal niet voorstellen dat ik dat weer kan, maar toch niet minder tevreden dan toen.

 

Nu een dagske later eigenlijk nauwelijks last van de enkel, of toch niet meer dan anders. Dus volgend weekend waarschijnlijk gewoon weer op 't Steen. Weer dezelfde tactiek als op d'n Aikant, of misschien een wat kortere afstand en die wat harder proberen te lopen. Ik zal nog wel zien. Maar het voelde weer goed om tussen al die bekende gezichten weer lekker te kunnen lopen. To be continued...

 

Monique won bij de meiskes, Edwin werd 3e bij de heren. Zie www.sspzvl.nl voor de uitslagen.

De Witte Kenianen zijn helemaal into the chi. Powerrunning is zóóóó 2011, chi-running is het nieuwe hardlopen. Les 2, de basishouding:

En nog wat basisinfo:

Wie doen er eigenlijk dit jaar de volgende keer mee?

 

Ja, dit plaatje geeft eigenlijk wel goed weer wat de verandering in mijn loophouding inhoudt (eigenlijk onze loophouding want ook wilco en tom hebben al chi gelopen). De linker-loper is een echte powerloper, forse landing en hielafwikkeling. Hij remt zichzelf als het ware af en de knieen en heupen krijgen flinke klappen. De loper rechts op het plaatje loopt wellicht iets teveel op zijn voorvoeten voor een echte chi-runner en de romp zou nog wat meer mogen hellen, maar het benadert de chi-houding van goeroe danny dreyer toch wel hoor. Het is echt wel wennen en echt hard of ver heb ik er nog niet mee gelopen maar ik heb al een dikke maand nauwelijks een probleem met knie, rug, etc etc. met name een wereld van verschil voor de knieen!!! Eigenlijk zou ik mijn nieuwe beroepsgeheim niet prijs moeten geven, maar ja ik gun het judder ook wel!

Nou weet ik dat den heikant een durp is dat echt voor nieuwe ontwikkelingen en visies openstaat, dus misschien dat ik daar aanstaande zaterdag wel eens chi ga doen. hopelijk struikel ik nie over mijn eigen voeten..

ha-chi

mrten

Een cross in Hulst, Omroep Zeeland van de partij, grote kans dat er wel ergens een verdwaaalde Witte Keniaan per ongeluk door het beeld loopt. Ondanks verwoede pogingen weet Omroep Zeeland ons er inmiddels vakkundig uit te knippen. Of toch niet.....? Zoek de fleecetrui van Tom die wel heel erg opvallend onopvallend aan de Zeeuwse kijkers wordt geshowd, klik hierrr....

Vandaag weer een fantastische loopdag gehad.

Vanmorgen om 7.00 uur ging de wekker om om 9.00 uur in Koudekerke te staan, daar hadden we afgesproken, ons vertrek punt voor een rondje Walcheren...ons zijn Anita en Giel Joziasse, Anton van Dalen, op de fiets Rob Eerdenburg en mijn persoontje. Met een heerlijk kortenbroekenweertje vertrokken we, de eerste helft was onbekend terrein voor mij, niet dat de plaatsten voor mij onbekend waren maar wel de mooie wegjes er naar toe, richting Middelburg, Veere, Vrouwenpolder (daar heb ik een pad leren kennen, IK GA NOOIT MEER DOOR DE MANTELING) Domburg, Westkapelle, Zoutelande, Dishoek, Koudekerke.

52,5 km en 5 uur verder dit incl. plas- en drink pauzes.

De laatste 10 km waren toch wel taai, mijn voeten en heupen vonden het echt wel minder worden...maar het was heerlijk, een mooie route, prachtig weer, aangenaam gezelschap, kortom een tevreden persoontje...straks m'n bedje in...gelukkig mag ik een uurtje langer blijven liggen.

Jazeker waarde lezers en trouwe bezoekers van deze hardloopsite onder de hardloopsites, u leest het goed, het einde van de crisis is echt in zicht. Terwijl de couranten en journaals vol staan met negatieve verhalen, zijn De Witte Kenianen juist zeer optimistisch over de toekomst. Koop nu met voorkennis aandelen Witte Kenianen, een fantastisch rendement is gegarandeerd.
Uiteraard zijn wij er ons van bewust dat wij het geduld van onze trouwe fans op de proef hebben gesteld de afgelopen maanden. Het was stil op deze site, u heeft het lang zonder uw wekelijkse portie glimlach moeten doen.   Het enige wat te melden viel, waren tranentrekkende blessureverhalen. Maar omdat wij geen smartlappenzangers zijn, maar begenadigde hardlooptalenten, hebben wij u daar niet mee lastig gevallen. De zomer was dit jaar ook zonder ons geklaag al somber genoeg.   Maar er is licht aan het einde van de blessuretunnel! De Witte Kenianen klagen niet meer, de Witte Kenianen trekken de hardloopschoenen weer aan, de Witte Kenianen maken zelfs voorzichtig weer hardloopplannen! De ene Witte Keniaan is al wat verder in het herstel dan de ander, maar we komen er weer aan... hopen we...   To be continued...