Rij woensdag de 16e met het zuur van de marathon nog in de benen gerust naar Biervliet voor deze Stadsloop, je gaat er geen spijt van krijgen:

Als lijf en leden van de Witte Kenianen nou eens een paar maanden heel willen blijven, dan zakken zij op vrijdag voor de Pinkter(wedstrijd)en weer af naar het jaarlijkse hardloopfeest op en over de Markt van de Zeeuwse hoofdstad. Uiteraard met bijbehorende afterparty. We hebben het hier natuurlijk over één van de leukste hardloopwedstrijden van de provincie, de ZLM Don Stadsloop.

De lat is in voorgaande jaren door ons reeds erg hoog gelegd. Met het nodige kunst- en vliegwerk hebben de Witte Kenianen al grote prijzen weten binnen te slepen en als collectief prachtige prestaties geleverd. We zoeken tenminste één meisje en drie reserve lopers die de Witte Kenianen kunnen vervangen bij blessureleed, hetgeen bij deze mannen op leeftijd altijd vrij reëel is.   Denkt u iets te kunnen toevoegen aan het team van de Witte Kenianen tijdens de Stadsloop en/of op het terras? Laat het ons dan weten. Klik hier voor de flyer.

Net als vorig jaar organiseert de PZC, samen met de Stichting Marathon Zeeuws-Vlaanderen en Joggingclub DOW weer een marathonquiz. Omdat dit vorig jaar een zeer geslaagde avond was, zijn Wilco en Tom ook dit jaar weer van de partij. Edwin en Carla evenals Matthieu en Fons zijn ook al ingeschreven.

 

Wie volgt???

 

uit de oude doos...toen bikkels nog naar echte wedstrijden gingen...alle ontberingen aangingen...toen het haar en lijf nog strak stond...waar is de tijd naar toe ???

 

Zo loop je een half jaar niet en zo loop je twee klassiekers in 8 dagen! Allereerst proficiat aan Roadrat Patrick, die op 100 meter van zijn voordeur een wedstrijd wint! Kan het nog mooier? De woensdagavondgroep onder trainer Jan van de plaatselijke atletievereniging kwam sowieso goed voor de dag op 't Steen, Patrick van R. werd 2e, Luuk V. 4e en Monique 2e bij de meiskes.

 

De Rattenloop op 't Steen, populair bij veel cafélopers (zoals de Witte Kenianen) vanwege zijn magnum fles Westmalle aan de finish. Sommige Witte Kenianen lieten zelfs hun vrouw meelopen, zodat ze met twee flessen trappist naar huis konden. Ik zal geen namen noemen, maar hij woont op Kapellebrug.

 

Zelf liep ik de 6,4 km. Die korte afstanden blink ik nooit echt in uit, maar toch wel goed om af en toe eens te doen. Voor mijn gevoel startte ik wel hard, maar dat gevoel kwam dus niet helemaal overeen met de werkelijkheid. De gemiddelde snelheid viel dus aan de finish wel wat tegen. Laat ik het zo zeggen, ik liep afgelopen voorjaar de 25 km. van Hulst even hard.

 

Ach, geduld hebben en de komende tijd lekker blijven trainen. Ik kan in ieder geval weer lekker lopen, bijna zonder last.

Morgen in grote sjokolaaie letters in De Stem, vandaag al op De Witte Kenianen! Witte Keniaan Tom heeft na ruim een half jaar afwezigheid zijn comeback gemaakt in het Zeeuws-Vlaamse trimmerscircuit met een verrassende 76e plaats.

 

Het was erg druk op d'n Aikant, niet gek natuurlijk met dat heerlijke weer. Veel vertrouwde gezichten, maar ook opvallend dat er best veel gezichten uit het Land van Ulst waren die we normaal niet zo vaak bij een trimloop zien. En das alleen maar leuk! Een aantal van hen liepen nog erg goed ook. Hopelijk zien we ze volgende week weer op 't Steen bij de Rattenloop?

 

Vooraf met Wilco afgesproken om op het gemakske te gaan lopen en er een soort tempoduurloop van te maken. Rond de 12 km/u was het plan en voor mij meteen ook een goeie test. We stelden ons achterin het startvak op, eerst uiteraard een hoop onzin uitgewisseld en daarna idd. ook erg rustig gestart.

 

Eigenlijk maakt het weinig uit heb ik gemerkt of je zo'n trimloop op je gemakske loopt, of het wit uit je ogen loopt. Het beeld tijdens de wedstrijd ziet er hetzelfde uit en ieder loopt op eigen niveau zijn eigen wedstrijd.

 

De eerste paar km's gingen maar matig moet ik zeggen. Pap in de benen, ik kan het niet anders zeggen. Die 12 per uur voelden echt alsof ze uit mijn tenen moesten komen. Maar na een minuutje of 20 was de pap er uit en vanaf toen ging het gewoon vrij makkelijk. Het eerste half uur ging wat rustiger, het tweede half uur wat rapper en net binnen het uur kwamen Wilco en ik terug aan de meet. Ong. 12,5 per uur gelopen, want het was 12,4 volgens de GPS van Piet. Alles voelde nog prima aan en ik had dit tempo nog best wel even vol kunnen houden voor mijn gevoel. Sinds ik weer terug aan het trainen ben, nog niet langer dan een uur gelopen, dus ook dat geeft moed. Ik heb hier al eens zo'n 10 minuten sneller gelopen en op dit moment kan ik totaal niet voorstellen dat ik dat weer kan, maar toch niet minder tevreden dan toen.

 

Nu een dagske later eigenlijk nauwelijks last van de enkel, of toch niet meer dan anders. Dus volgend weekend waarschijnlijk gewoon weer op 't Steen. Weer dezelfde tactiek als op d'n Aikant, of misschien een wat kortere afstand en die wat harder proberen te lopen. Ik zal nog wel zien. Maar het voelde weer goed om tussen al die bekende gezichten weer lekker te kunnen lopen. To be continued...

 

Monique won bij de meiskes, Edwin werd 3e bij de heren. Zie www.sspzvl.nl voor de uitslagen.

De Witte Kenianen zijn helemaal into the chi. Powerrunning is zóóóó 2011, chi-running is het nieuwe hardlopen. Les 2, de basishouding:

En nog wat basisinfo:

Wie doen er eigenlijk dit jaar de volgende keer mee?