Allereerst iedereen bedankt voor de felicitaties na de benoeming in Hulst. Vorige week liep ik dan ook een weekje 'in de wolken' en ook tijdens het echte lopen voelde dat zo. Afgelopen maand ben ik blijven lopen, een keer of 3 in de week en enkel rustige duurlopen. Dat deed best deugd moet ik eerlijk zeggen. Op die manier heb ik geen enkele keer geforceerd en goed naar het lichaam geluisterd, maar tegelijkertijd wel de basis kunnen onderhouden. Vorige week voelde het al heel goed aan. Eindelijk eens dat 'uigeruste' gevoel. Puur op reserve lopen, dat voelt goed.

 

Mijn vermoeden was dan ook dat het hb-gehalte haast wel gestegen moest zijn. Afgelopen vrijdag kreeg ik eindelijk uitsluitsel bij de internist: uit de onderzoeken is geen oorzaak naar voren gekomen. Ik heb dus niks ernstigs. Het vermoeden werd bevestigd, want het hb-gehalte was ondertussen alweer rond de 8. Een hele opluchting.

 

Ik kreeg groen licht om alles weer te doen. Na 4 rotweken zat vorige week dus eens alles mee. Dat mag ook wel eens toch? Goed voor de moraal in ieder geval. Nu geeft lopen me een veel vrijer gevoel. Ik zie het als een nieuwe start. Vroeger wou de geest wel, maar het lichaam niet. Nu lijkt het lichaam eindelijk normaal te doen en dat is dan ook weer goed voor de geest. Een gezonde geest in een gezond lichaam, zo luidt het spreekwoord.

 

Vanaf nu is mijn motto: lopen voor het plezier, voor de fun. Dat was ik de afgelopen jaren uit het oog verloren. Het blijft immers een hobby en uiteindelijk zijn we allemaal amateurs. Vroeger was mijn motto: lopen totdat je erbij neervalt, zo hard mogelijk. Het waren 4 zware weken, maar ik heb er veel uit geleerd. Zoals in vorige posts al voorgenomen, gaat het roer vanaf nu radicaal om. Niet meer volgens verplichte schema's op verplichte tijdstippen etc trainen met de daarbij behorende stress. Nee, luisteren naar mijn lichaam en doen wat goed voelt. Ook geregeld eens gezellige lange duurlopen met de groep van Ingrid. Vorig jaar ging dat eigenlijk prima en ik vond dat toen erg leuk. Daar kan ik nu al naar uitkijken.

 

Ook kijk ik bij duurlopen nu niet meer om de 5 minuten naar mijn horloge, maar gewoon na afloop van het rondje. Dan geniet je tegelijk meer van de omgeving. Gisteren dus met een heel vrij gevoel gaan lopen. Zoals gewoonlijk het vaste trainingsrondje in Gent. Voor mijn gevoel ging het wel erg soepel, maar het kostte geen moment moeite. Ik had niet het gevoel dat ik aan het forceren was, de klok gaf na afloop echter iets anders aan :)

Zo kan het dus ook, dacht ik bij mezelf.